Het mietje onder de rode rokjes?

 

Zoals de goedwillende lezer al uit de mogelijk voorlopige werktitel kan zien, voorspelt de titel niet veel goeds. Welnu, het waren dan ook zware dagen. De zwaarste dag was voor sommige onder ons de laatste dag. Maasland brouwt beste bieren. Maar laten we nu eens de koe bij de horens pakken, oftewel het glas bij zijn oren. Ook zou hier passen het gezegde de stier bij zijn kloten, maar dat gaat me iets te ver. Koeien en glazen staan relatief stil, maar stieren niet. Die klotebeesten runnen maar rond. Valt niet mee om een stier bij de…..……juist! Of zou het nu met die nieuwe spelling klotenbeesten zijn? Hij heeft er wel 2, maar die ‘n’ staat erg vreemd. Nee, dan Spanje. Die Spanjolen weten wel raad met zo’n beest. Aan de spies ermee. Maar ik kom met dit verhaal weer een beetje op een zijspoor en dat was toch niet echt de bedoeling. We zouden het over bier gaan hebben.

 

Thematische reizen

Reeds vanaf 15 augustus vorig jaar leefde het idee om met onze zonen (jawel, die twee weer!) nog eens een bierstudiereis te gaan houden. Deze keer echter langer dan de twee armetierige dagen die wel vorig jaar hadden in Bomal (Hoe heet dat plaatsje ook al weer?). Gepland werd 22 augustus tot en met 25 augustus. Zoals gewoonlijk werd de regie van de reis geheel in de uitstekende en toch wel grote handen gelegd van mijzelf. En met succes mag ik wel zeggen, want de meeste brouwerijen die we bezocht hebben waren dicht. Maar dat is een andere zaak; wel hebben bijna in ieder geval een bier op in het zicht van de brouwerij en dat maakt ook al heel veel goed. Een goed bier wordt gedronken in een goede omgeving.

Meestal wordt een dergelijke reis gemaakt aan de hand van een thema, zoals we enige jaren geleden het thema witbieren hadden, in Brugge speciaalbiercafé’s,  in Gent de kathedralen en in Antwerpen zijn we helemaal nog niet geweest. Dit jaar konden de trappisten rekenen op onze warme belangstelling. Dat dit thema pas aan het einde van de reis naar voren kwam was aan het begin er van nog niet te voorzien. De trappisten komen op 3 dagen terug. De vierde dag hebben we het slechts over de trappisten. Maar beter een trappist over de tong, dan tongen met een trappist (oud Gelders spreekwoord). Er schiet me nu een mop te binnen over tongen en nonnen, maar dat past helemaal niet in het verhaal. We gaan over tot de (klooster)orde van de dag. 

 

Het toeval wil dat de moeder van Martien jarig is in augustus. Deze verjaardag wordt geheel volgens de tradities van de Groenveltclan gevierd in stijl. In Ubach over Worms was de familie neergestreken en daar was dus ook afgesproken dat we Jochem en Martien zouden ophalen. De gehele familie was nog een beetje duf van de vorige avond, op Martien na hoewel Wilma wel ontzettend fit toonde, maar dat doet ze vaker. Martien  zou, volgens de overlevering, al om 24.00 uur naar bed zijn gegaan en matig met de alcohol zijn omgesprongen. Dit geheel in tegenstelling tot zijn zoon, die om 2.30 uur nog fors aan het tutteren was met één van zijn ooms omdat de fles witte wijn net open was.  

Geheel volgens afspraak kwam ik tien minuten na het afgesproken  tijdstip aan in Ubach. Die Limlanders waren een snelweg door dat dorp aan het leggen en dat ging niet goed, dat zag je zo. Veel zand en omleidingen. Meer omleidingen dan een gemiddeld hartpatiënt van zijn leven ooit zal krijgen. Maar om een lang verhaal kort te maken, na vragen aan een stelletje autochtonen die Duits bleken te spreken,  kwam Ubach te voorschijn  achter een benzinestation. Immer gerade aus. Wat een plek om te verstoppen!

Rusten na arbeid.

 

Wederom: voor het gansche verhaal: Gerard@gerardvelders.nl